*१. कानुनी रूपमा यो अपराध हो*
४ वर्षको बच्चालाई १,२,३ लेख्न नजानेको निहुँमा कुटपिट गर्नु _बालबालिका सम्बन्धी ऐन २०७५_ र _मुलुकी अपराध संहिता २०७४_ अनुसार सजाय हुने कसुर हो।
– बालबालिकामाथि शारीरिक तथा मानसिक यातना दिने शिक्षक/संस्थालाई १ वर्षसम्म कैद र ५० हजारसम्म जरिवाना हुन सक्छ।
– बारम्बार दोहोरिएको छ भने यो “निरन्तर हिंसा” को दायरामा पर्छ, सजाय अझ कडा हुन्छ।
*२. मानसिक असर ठूलो हुन्छ*
तपाईंले भनेजस्तै, बच्चा अहिले स्कुलको नाम सुन्नेबित्तिकै डराउने, रुन थाल्ने अवस्थामा छ। ३-६ वर्षको उमेरमा यस्तो आघातले:
– सिकाइप्रति डर र घृणा विकास गर्छ
– आत्मविश्वास घटाउँछ, बोल्न/घुलमिल गर्न डराउँछ
– दीर्घकालीन रूपमा चिन्ता, निद्रा नलाग्ने, व्यवहारमा आक्रामकता देखिन सक्छ
निलडाम त केही दिनमा हराउँछ, तर डर र विश्वासघातको असर महिनौं/वर्षौं रहन्छ।
*३. अब के गर्ने?*
*त्काल कदम:*
1. *उजुरी देऊ*: नजिकको इलाका प्रहरी कार्यालय फिदिम वा महिला तथा बालबालिका सेवा केन्द्रमा उजुरी दर्ता गर्न सक्छौ। अभिभावक, आफन्त कोही पनि दिन सक्छन्। बच्चाको अवस्था देखाउन मेडिकल रिपोर्ट र फोटो प्रमाणका रूपमा राख्नु।
2. *शिक्षा विकास तथा समन्वय इकाइ, पाँचथर* मा लिखित उजुरी देऊ। बोर्डिङ स्कुलको अनुमति खारेजीसम्मको कारबाही गर्न सक्छन्।
3. *बाल हेल्पलाइन १०९८* मा फोन गर। यो २४ घण्टा निःशुल्क सेवा हो, गोप्यता राखिन्छ।
*बच्चाको हेरचाह:*
– अहिले तत्काल त्यो स्कुल पठाउने बन्द गर।
– बच्चालाई डर नलाग्ने गरी कुरा सुन। “तिम्रो गल्ती होइन, दिदीको व्यवहार गलत थियो” भनेर ढाडस देऊ।
– सम्भव भए बाल मनोविद्/मनोपरामर्शदातालाई देखाऊ। फिदिम अस्पताल र केही NGO हरूले निःशुल्क परामर्श दिन्छन्।
*४. विद्यालयको जवाफदेहिता*
शिक्षा भनेको डर देखाएर होइन, माया र धैर्यले सिकाउने कुरा हो। ४ वर्षको बच्चाबाट लेखाइमा पूर्णता खोज्नु नै गलत हो। यस्तो व्यवहार गर्ने शिक्षिकालाई तत्काल निलम्बन गरेर अनुसन्धान हुनुपर्छ।
यो घटना एक्लो होइन भने अरू बच्चा पनि पीडित हुन सक्छन्। त्यसैले चुप लागेर बस्नु भन्दा उजुरी गरेर अरू बच्चालाई पनि बचाउने काम हुन्छ।
तिमीलाई उजुरी लेख्न वा कहाँ सम्पर्क गर्ने भन्नेमा सहयोग चाहिन्छ भने भन। म नमुना उजुरी पनि तयार गरेर दिन सक्छु।
