दाङ । साथीहरू, हामी साँच्चै नै घोराही बनाउने हुटहुटी लिएर अगाडि बढेका छौँ। हाम्रो अभियान कुनै व्यक्ति, समूह वा संस्थाको विरोधका लागि होइन। हाम्रो उद्देश्य एउटै हो—घोराहीलाई अझ व्यवस्थित, समृद्ध, सुन्दर, आत्मनिर्भर र सम्भावनायुक्त सहर बनाउने।
हामीसँग अहिले ठूलो बजेट छैन। हामी कुनै छुट्टै आम्दानी गर्ने ठाउँमा पनि छैनौँ। त्यसैले अभियानलाई अगाडि बढाउँदै गर्दा आफ्नो व्यक्तिगत स्रोतबाट प्रशस्त पैसा खर्च गर्न सक्ने अवस्था हामीसँग छैन। तर बजेटको अभावले सोच, सपना र इच्छाशक्तिलाई रोक्नुपर्छ भन्ने हामी मान्दैनौँ।
हामीसँग पैसा कम होला, तर समय छ, श्रम छ, सम्बन्ध छ, अनुभव छ र केही गर्नुपर्छ भन्ने हुटहुटी छ। यही शक्तिलाई आधार बनाएर हामी अगाडि बढिरहेका छौँ।
हाम्रो अभियानले अहिले विभिन्न माध्यमको प्रयोग गरिरहेको छ। सूचना प्रविधिले दिएको अवसरलाई हामीले सकेसम्म उपयोग गरिरहेका छौँ। गीत–संगीत तयार गर्दा पनि हामीले एआई प्रविधिको प्रयोग गरेका छौँ। पोस्टर तथा प्रचार सामग्री निर्माण गर्दा पनि एआईको सहयोग लिइरहेका छौँ।
हामीलाई थाहा छ—घोराही कस्तो बनाउने भन्ने भावना बोकेका गीतहरू कलाकारहरूबाटै सिर्जना हुनुपर्छ। स्थानीय कलाकार, संगीतकार, गायक, लेखक, डिजाइनर र प्राविधिकहरूलाई अवसर दिनुपर्छ। कला र सिर्जनालाई व्यावसायिक बनाउनुपर्छ। हामी कलाकारलाई व्यवसायिक बन्नबाट रोक्ने पक्षमा छैनौँ; बरु कलाकारसहित सबै क्षेत्रको विकास हुनुपर्छ भन्ने हाम्रो स्पष्ट मान्यता हो।
आज हामीसँग पर्याप्त बजेट नभएकाले प्रविधिको सहारा लिएका हौँ। भोलि हामीसँग जिम्मेवारी र स्रोतसाधनको अवस्था फरक भयो भने घोराहीका कलाकार, साहित्यकार, संगीतकर्मी, डिजाइनर, आइटी विज्ञ, सञ्चारकर्मी र सिर्जनशील युवालाई प्राथमिकताका साथ जोड्ने वातावरण बनाउनेछौँ।
हामी एआईबाट पोस्टर बनाउँछौँ, तर त्यसको अर्थ डिजाइनरको आवश्यकता छैन भन्ने होइन। हामी प्रविधिको प्रयोग गर्छौँ, तर आइटी विज्ञहरूको महत्व घटाउन खोजेका होइनौँ। बरु हामी त डिजाइन गर्ने हातलाई सम्मान गर्छौँ, प्रविधि बुझ्ने मस्तिष्कलाई सम्मान गर्छौँ र सिर्जनशील श्रमको मूल्य बुझ्छौँ।
हाम्रो अहिलेको अवस्था बुझ्न जरुरी छ। हामीले अभियानका क्रममा आर्थिक हिसाबले हेर्दा लाखौँ–करोडौँ रुपैयाँ बराबरका कामहरू भएका ठाउँमा समन्वय गरेका छौँ। तर ती काममा हामीले आफ्नो व्यक्तिगत पैसा खर्च गरेका होइनौँ। हामी सम्बन्धित ठाउँमा पुगेका छौँ, समस्या सुनेका छौँ, सम्बन्धित व्यक्ति तथा संस्थासँग संवाद गरेका छौँ, आवश्यक समन्वय गरेका छौँ र काम अघि बढाउन सहजीकरण गरेका छौँ।
हामीले दिएको सबैभन्दा ठूलो योगदान समय र निरन्तरता हो।
कहिलेकाहीँ एउटा फोनले काम अघि बढ्छ। कहिलेकाहीँ एउटा भेटघाटले समाधानको बाटो खोल्छ। कहिलेकाहीँ एउटा समाचार, एउटा पोस्टर, एउटा भिडियो वा एउटा अभियानले सम्बन्धित निकायको ध्यानाकर्षण गराउँछ। त्यसैले विकास भनेको सधैँ पैसा खर्च गरेर मात्रै हुने कुरा होइन। विकासका लागि इच्छाशक्ति, समन्वय, नेतृत्व, सहकार्य र निरन्तर प्रयास पनि उत्तिकै आवश्यक हुन्छ।
हाम्रो सोच हरेक वडासम्म पुग्नुपर्छ भन्ने हो। घोराहीका १९ वटै वडा हाम्रो दृष्टिमा समान छन्। कुनै वडा विकसित र कुनै वडा उपेक्षित हुनु हुँदैन। प्रत्येक वडामा त्यहाँको आफ्नै सम्भावना हुन्छ। कतै कृषि, कतै पर्यटन, कतै शिक्षा, कतै स्वास्थ्य, कतै खेलकुद, कतै उद्योग–व्यवसाय, कतै कला–संस्कृति र साहित्यको सम्भावना हुन सक्छ।
हामी ती सम्भावना खोज्न चाहन्छौँ।
हरेक वडा बनाउने, हरेक टोलको आवाज सुन्ने र हरेक क्षेत्रलाई जोड्ने हाम्रो अभियानको मूल भावना हो। विकास केवल सडक, भवन र भौतिक संरचनामा सीमित हुनु हुँदैन। रोजगारी चाहिन्छ, उद्यमशीलता चाहिन्छ, गुणस्तरीय शिक्षा चाहिन्छ, सहज स्वास्थ्य सेवा चाहिन्छ, किसानका उत्पादनको बजार चाहिन्छ, युवाका लागि अवसर चाहिन्छ, खेलाडीका लागि मैदान चाहिन्छ, कलाकारका लागि मञ्च चाहिन्छ र साहित्यकारका लागि सिर्जनाको वातावरण चाहिन्छ।
घोराही बनाउन सरकार, स्थानीय तह वा कुनै एक व्यक्तिले मात्रै सक्दैन। यसका लागि नागरिक, व्यवसायी, उद्योगी, किसान, युवा, महिला, शिक्षक, स्वास्थ्यकर्मी, कलाकार, साहित्यकार, पत्रकार, प्राविधिक, विदेशमा रहेका नेपाली तथा सबै सरोकारवालाको सहकार्य आवश्यक छ।
हाम्रो अभियान त्यही सहकार्यको वातावरण बनाउन खोजिरहेको छ।
हामी अहिले जे गर्दैछौँ, त्यो अन्तिम उपलब्धि होइन। यो सुरुवात हो। स्रोत सीमित छन्, तर सपना ठूलो छ। साधन कम छन्, तर सोच ठूलो छ। बजेट कम छ, तर समय दिन सक्ने मानिसहरू हामीसँग छन्।
त्यसैले साथीहरू, हामीलाई अहिले पैसाभन्दा धेरै आवश्यक कुरा विश्वास, सहकार्य र निरन्तरता हो।
हामी जहाँ पुग्छौँ, त्यहाँ समस्या मात्रै देखाएर फर्किने होइनौँ। समस्या छ भने समाधानको सम्भावना पनि खोज्नेछौँ। सम्भावना छ भने त्यसलाई कसरी व्यवहारमा उतार्न सकिन्छ भनेर सोच्नेछौँ।
घोराही बनाउने अभियान कुनै एक दिनको कार्यक्रम होइन। यो निरन्तर चल्ने सोच हो। आज हामीसँग जति स्रोत छन्, त्यति नै प्रयोग गर्नेछौँ। भोलि स्रोत बढे अझ धेरै काम गर्नेछौँ। तर एउटा कुरा सधैँ कायम रहनेछ—घोराहीका लागि केही गर्नुपर्छ भन्ने भावना।
हामीसँग ठूलो बजेट छैन। तर हामीसँग घोराहीप्रतिको माया छ।
हामीसँग ठूलो कार्यालय छैन। तर हरेक वडा र टोलमा पुग्ने इच्छा छ।
हामीसँग प्रशस्त आर्थिक स्रोत छैन। तर समय दिन तयार छौँ।
र सबैभन्दा ठूलो कुरा—हामीसँग घोराही बनाउने हुटहुटी छ।
यही हुटहुटीलाई अभियानमा बदलौँ। यही अभियानलाई सहकार्यमा बदलौँ। अनि सहकार्यलाई परिणाममा बदलौँ।
घोराही हामी सबैको हो। यसको विकासको जिम्मेवारी पनि हामी सबैको हो।
