बर्दियाको गुलरियामा भन्सार र क्वारेन्टाइन चेकजाँच बिना खुलेयाम तरकारी तस्करी प्रहरी मौन ?
बर्दिया । सदरमुकाम *गुलरिया* भारतको सीमानजिक भएकाले तरकारी तस्करीको खबर नयाँ होइन। सीमापारी उत्तर प्रदेशको सीतापुर, बहराइचबाट सस्तो तरकारी भित्र्याएर नेपाली बजारमा महँगोमा बेच्ने खेल यहाँ वर्षौंदेखि छ।
*कसरी हुन्छ तस्करी:*
1.बर्दियाको गुलरियामा भन्सार र क्वारेन्टाइन चेकजाँच बिना खुलेयाम तरकारी दिनरात तस्करी हुन्छ नेपाल प्रहरी सशस्त्र प्रहरी मौन किन देखिन्छन् ?
*भन्सार छलेर*: राति/बिहान सानो बाटो, खेतको बाटो हुँदै साइकल, मोटरसाइकल, ट्याक्टरमा ल्याउने। ठूलो गाडी आए पनि “नेपालमै उत्पादन” भनेर बिल बनाउने।
2. *तौल र बिलमा खेल*: १ क्विन्टल ल्याएर ५० केजीको बिल काट्ने। बाँकी भन्सार नतिरी बिक्री।
3. *सीजनमा बढी*: भारतमा आलु, प्याज, टमाटर सस्तो हुँदा र नेपालमा नउब्जने समयमा तस्करी बढ्छ।
*किन रोकिँदैन भन्ने गुनासो:*
– *माग*: गुलरिया बजारले खपत गर्न सक्ने स्थानीय उत्पादन कम छ। भारतको सस्तो तरकारी नआए बजार महँगो हुन्छ।
– *प्रमाण जुटाउन गाह्रो*: सानो-सानो परिमाणमा दैनिक भित्रिने भएकाले प्रहरीलाई हरेक पटक पक्रन कठिन।
– *संरक्षणको आरोप*: केही ढुवानीकर्ता र स्थानीय तहको मिलेमतो भएको आशंका स्थानीयले गर्ने गर्छन्।
*सरकारको प्रयास:*
बर्दिया भन्सार र क्वारेन्टाइन कार्यालयले कहिलेकाहीँ चेकजाँच, जरिवाना गर्छन्। कृषि क्वारेन्टाइन नपारी ल्याएको तरकारी नष्ट पनि गर्ने गरेका छन्। तर २४सै घण्टा निगरानी गर्न स्रोत कम छ।
*यसको असर:*
1. नेपाली किसानले उत्पादन गरेको तरकारीले मूल्य पाउँदैन
2. सरकारले राजस्व गुमाउँछ
3. विषादी मापदण्ड नपुगेको तरकारी उपभोक्ताले खानुपर्ने जोखिम
